Canimsin sen benim..Bunu boyle bil..Bana kendini savunma..Gecistirme beni..Zaman kazanmaya calisma..Herkesi kandırabilirsin, ama beni kandiramazsin..Baska bir yere gidemezdin..Biliyorum,gitmek icin cok cirpindin,cok savastin kendinle..Ama gordun iste, yine bana geldin..Baska bir yer yok cunku..Gidilebilecek butun yollari tukettin..Nereye kacabilirsin ki kendinden baska? Kim seni bu halinle kabul edebilir ki? Bu dunyanin insani degilsin sen..Garipsin..Saskinsin..Sizofren olmaya calisan, ama korkularindan dolayi onu bile beceremeyen birisin..Cesur oldugunu,gozupek oldugunu iddia ediyorsun ama, aslinda korunmaya muhtac birisin..Her seyi yadsimak icin yola ciktigini soyluyorsun, ama yine de herkesin seni korumasini, anlamasini bekliyorsun.. Bu nasil bir isyan? Bu nasil bir yadsima? Korkarak,cekinerek,yardim dilenerek nasil isyan edilir ki?
Sinamadin kendini hic..Cok sinandigini hissettin,ama kendini hic sinamadin..En dibe indiginde senden geriye ne kalacagini gormek istemedin..Goze alamadin, onca dibe indikten sonra senden geriye kalanlarla yukari cikmayi..Senden geriye kalanlarla yoluna devam edip edemeyeceginden bir turlu emin olamadin..
Canimsin sen benim.. Ben artik sensiz bir yere gidemem.. Ne olur cik saklandigin yerden..Goze al, her sey hem de hicbir sey olmayi..

Yuzumun yarisi sende kaldi..Yuzumun yarisi,diger yarisina aglayip duruyor simdi..Benim zamanim sende kaldi, senin zamanin bende..Benim gecmisim senin geleceginde,benim gelecegim senin gecmisinde kaldi..Baslangiclarim sende kaldi, bitislerin bende..Sigindigimiz limanlardaki, bizi kosulsuz seven hicbir sevgili teselli edemezdi artik bizi..Icimizdeki o buyuk boslugu onlar bilemez ki..Geceleri birbirimizi gomdugumuz mezarlardan yukselen cigliklari onlar duyamaz ki..Sadece "gececek" derler, yureklerimizin birbirimizde kaldigini bilemezler ki..
Bir gun...
Ben sen oldum...Sen de ben...
Demek insan sonsuza kadar kacamiyormus kendinden..